Κλαίω και χαμογελάω

 Έχω ελεύθερη ψυχή και σώμα που ζω δεμένο... ένα κουτί γεμάτο αγάπη έχω σώσει.

Έχω ερωτευτεί πολλά πράγματα, ακόμα και αυτά που πονάνε... Απολάμβανα χίλιες μάχες ακόμα και αυτές που δεν κέρδισα...

Έχω φίλους που μετράνε τα δάχτυλά τους στο ένα χέρι.

Ένας μισός τόσο λυπημένος, ο άλλος μισός γελάει... αλλά τώρα καταλαβαίνω... γιατί ζω....

Έχω φτιάξει κήπους όπου υπήρχε πέτρα πριν, χιλιάδες φορές άφησα την ηρεμία μου για να προσπαθήσω να κερδίσω πολέμους... Έχω εφεύρει χιλιάδες κόσμους χρωμάτων.. πέφτοντας σε πειρασμούς και αντικατοπτρισμούς... Έχω κάνει λάθος τόσα πολλά λάθη φορές που μπόρεσα να βρω το σωστό... Έχω διαβάσει χιλιάδες βιβλία που έχουν φτάσει στην καρδιά μου, και άλλαξαν πράγματα για μένα.....

Για τα φιλιά μου που δεν έχω δώσει ποτέ, έχω κλάψει καταρράκτες.

Έκλαψα την οργή μου σαν καταρράκτες.

Έχω υποστεί κατάθλιψη, νευρικό κλονισμό και στιγμές απόλυτης ηρεμίας.

Ένας μισός κοιμάται, ένας άλλος μισός καίγεται.

Αλλά τώρα το κατάλαβα... ζω,...

Έχω χάσει πολλούς πολύτιμους ανθρώπους, έχω κερδίσει άλλους υπέροχους... Έχω κάνει τρελά πράγματα,... που θα έκανα ξανά και ξανά...

Έτρεξα να λουστώ στη θάλασσα κάτω από την καταιγίδα,

Υπέφερα την επιθυμία σαν αργός θάνατος.

Άνοιξα πόρτες στο μυαλό μου που κανείς δεν πρέπει να ανοίξει ποτέ.

Έχω ξεστρατίσει από ανθρώπους λόγω φόβου.

Ένας μισός τόσο ακόμα, ένας άλλος μισός τρέχει.

Πάω να βγω έξω και να σταματήσω τον χρόνο....

Θα ουρλιάξω δυνατά μέχρι να τελειώσει η αναπνοή μου.

Αγάπη και ταλαιπωρία.

Ζώντας.

Θα σβήσω τα φώτα και θα κοιτάξω μέσα.

Θα ξεγυμνωθώ χωρίς να το σκεφτώ στη λύπη μου.

Κλαίω και χαμογελάω

.............. Ζω.